Marco Mezquida (pianoa, konposizioak), Martin Meléndez (biolontxeloa), Aleix Tobias (bateria, perkusioa)

Marco Mezquida egungo musika-esparruko artistarik berezi, distiratsu eta magnetikoenetako bat da. Piano-jotzaile eta konpositore menorcarra kultuzko musikaria da nazioartean, eta nortasun artistiko aske, bizi eta geldiezin batek markatutako ibilbidea eraiki du. Birtuosoa eta kamaleoikara da pianoan, inprobisatzaile moldaerraza eta inspirazio handiko konpositorea, bere musika lurralde propio batean kokatzen duena. Lurralde horretan, naturaltasun osoz uztartzen ditu jazza, inprobisazio askea, musika klasikoa, folklorea, popa eta tradizio mediterraneoa.

Mezquida ohiko musikaria da Jazzaldian, hogei disko baino gehiago grabatu ditu lider gisa, eta berrogei baino gehiago sideman edo laguntzaile gisa. Gainera, mundu osoko auditorium eta jaialdietara eraman du bere musika, hala nola Tokiora, Londresera, Buenos Airesera, Hong Kongera eta Bartzelonara.

Silvia Pérez Cruz, Salvador Sobral, Andrea Motis, Noa, Lee Konitz, Dave Liebman, Billy Hart eta Jorge Rossy artistekin lan egin du, besteak beste. Halaber, ospe handiko lana egin du piano solistaren formatuan, eta bost disko grabatu ditu zuzenean eta estudioan. Disko horietan, instrumentuarekin duen harreman paregabea, fisikoa eta emozionala islatu du.

Mezquidaren sormen-unibertsoaren funtsezko ardatzetako bat Aleix Tobiasekin eta Martín Meléndezekin partekatzen duen hirukotea da. Taldea Los Sueños de Ravel (2017) diskoarekin sortu zen, eta Talismán (2020) eta Letter to Milos (2022) diskoekin finkatu zen geroago. Talde horrekin, Mezquidak bere obrarik pertsonalenetako batzuk gauzatu ditu, etiketarik eta kortserik gabe. Obra horietan, konposizioak eta inprobisazioak bat egiten dute erabateko askatasun-kantu batean.

Granados, Albeniz, Liszt, Chopin, Ravel, Keith Jarrett, Eliseo Parra, Coetus eta abarren eraginarekin, musika argitsu, bizi eta sakonki gizatiarra sortzen du taldeak, Aleix Tobiasen asmamen erritmikoan eta Martín Meléndezen biolontxeloaren irudimen adierazkorrean oinarritua.

Jazzaldiaren edizio honetan, autoproduzitutako T?ctil disko berria aurkeztuko du Marco Mezquidak, 2026ko otsailean argitaratu zuena. Ezohiko intentsitateko hamar urteko bizikidetza artistikoaren ondoren, hirukoteak erabateko soinu-heldutasuna lortu disko horretan, eta entitate bakar gisa agertzen da, ahots komun, sakon eta koherenteko musika-gorputz bakar gisa. T?ctil diskoaren jatorria funtsezko nahi bat da: musikaren dimentsio fisikoa eta sentsoriala berreskuratzea, eta ukimena, larruazala, bibrazioa eta keinua soinuaren jatorri gisa aldarrikatzea. Kolpekatutako pianoak, jotako edo igurtzitako hariek eta ferekatutako edo kolpekatutako mintzek presentziatik, hurbiltasunetik eta entzutetik abiatuta sortzen den musika bat eraikitzen dute.

Diskoa, halaber, bizitzarekiko, soinuarekiko eta pertsonekiko maitasunaren adierazpena da. Poztasunik bizienetik zein tristurarik sakonenetik sortu den obra bat. ?Inoiz ez dut hainbeste maitatu. Inoiz ez dut hainbeste negar egin barrutik. Inoiz ez naiz hain intentsitate handiarekin bizi izan?, idatzi du Mezquidak, emozio partekatuak eta anaitasunak zeharkatutako sormen-prozesu bat agerian utziz. T?ctil ez dago bizi garen mundutik kanpo: diskoaren notetan, musikariak gordintasunez jasotzen ditu azken urteetako bidegabekeriak eta ankerkeriak, bereziki Gazako biztanleria zibil palestinarraren aurkako indarkeria. Hain zuzen ere, diskoa palestinar horien duintasunari eta askatasun-irrikari eskainita dago. Minaren aurrean, musika babesleku, motor eta bizi-behar bihurtzen da.

Marco Mezquidak, Aleix Tobíasek eta Martín Meléndezek entzun ez ezik ukitu, sentitu eta arrastoa utzi ere egiten duen musika-esperientzia batera gonbidatzen dute.