Amorruari eta elektrizitateari lotutako esperimentazioaren eta Euskadiko post-rockaren eredu gisa, boskote irundarrak zarata ateratzen jarraitu du lehenengo saioa egin eta 13 urte geroago. Bizitasuna da nagusi ‘Animalia lotsatuen putzua’ izenburuko bostgarren diskoa dakarren talde honen kontzertuetan.

Punk, rock eta posthardcorearen dosi egokiak. Horixe da Lisabören promesa oraingo birarako. Ez da huskerietan galtzen, euskal audientziaren zati handi bati post-rockaren intentsitate lazgarria azaldu zion talde gipuzkoarra. Oraingoan, bosgarren diskoa dakarkigu, ‘Animalia lotsatuen putzua’, orain arteko emaitzarik energikoena eta nekagarriena, taldearen publizitate-orriak dioenez. Sumina nagusi dugu Martxel Mariskalen testuez hornitutako grabazio honetan, eta disko honen giro errepikakorra hipnotikotzat ere jo genezake, oinarri erritmiko kupidagabeak eta gitarra elektrikoen distortsio tematiak behar bezala astinduko ez balute. 

Seguraski hauxe dugu Karlos Osinaga eta Javi Manterola buru dituen talde honen unerik onena. Debuta 1999an egin zuen, entsegu-ganberan grabatutako disko baten autoedizioaz, eta Esan Osenki, Acuarela y Metak-en doinuak kaleratu ondoren,  Bidehuts izeneko bere oraingo zigiluaz bat egin zuen.