Atlantikaldiak berriz ere Errenteria musika, kultura eta hizkuntza artistikoen topagune bihurtuko du irailean. Hamahirugarren edizioa irailaren 17tik 20ra egingo da, eta aurten Uhinak izango du ardatz; itsasoari lotuta dagoen irudia, baina baita soinua, mugimendua, transmisioa eta oihartzun partekatua ere iradokitzen dituena. Urte hauetan guztietan bezala, jaialdiak jatorri askotako proposamenak elkartuko ditu, herriko espazioak sormenaren eta kultur arteko elkarrizketaren agertoki bihurtuz.

Lekuona Fabrikan egin den aurkezpenean, Aizpea Otaegi Errenteriako alkateak nabarmendu du uhinek ez dutela mugarik ezagutzen eta Atlantikaldiaren funtsa ere horixe dela: kanpotik datozen musika eta kulturak hemen sortzen direnekin elkarrizketan jartzea. Maite Gartzia Kultura zinegotziak, berriz, jaialdiaren izaera kolektiboa azpimarratu du, kultur eragile, elkarte, sortzaile eta herritarren inplikazioa funtsezkotzat joaz. Ildo beretik mintzatu dira Gipuzkoako Foru Aldundiko eta Laboral Kutxako ordezkariak ere, Atlantikaldia herritik sortutako eta komunitateari irekitako kultur proiektu gisa definituz.

Atlantikaldiak diziplina anitzeko izaerari eutsiko badio ere, musikak izango du berriz ere protagonismo nagusia. Lehen aurrerapenak jaialdiaren ohiko nortasuna erakusten du dagoeneko: sustrai-musikak, mestizajea, elektronika, munduko erritmoak eta gaur egungo sorkuntza proposamenak espazio berean elkartzea.

Kartelaren lehen izen handien artean Macaco dago. Dani Carbonell bartzelonarraren proiektua estatuko musika mestizoaren erreferente nagusietako bat da, eta rumba, reggae, funk eta erritmo latinoak uztartzen ditu bere zuzenekoetan. Urte luzez publiko zabala erakartzeko gai izan den artistak festa eta konpromiso soziala uztartzen ditu bere kantuetan.

Nazioarteko proiekzio handiena duen proposamenetako bat Baiucarena izango da. Alejandro Guillán musikari galiziarrak benetako iraultza txikia eragin du azken urteotan, Galiziako musika tradizionala elektronikaren lengoaia garaikidearekin uztartuz. Panderoak, gaitak eta herri doinuak sintetizadoreekin eta erritmo programatuekin nahasten ditu, sustrai-musiken etorkizunari buruzko ikuspegi berritzailea eskainiz.

Afrikar sustraiak

Atlantikoaren beste ertzetik iritsiko da Selma Uamusse. Mozambiken jaiotako eta Portugalen bizi den artistak afrikar sustraiak, soula, jazza, rocka, elektronika eta afrobeata uztartzen ditu bere proposamenean. Ahots indartsu eta nortasun handiko sortzailea da, eta bere kontzertuek energia, espiritualtasuna eta gertutasuna uztartzen dituzte.

Iragarritako izenen artean aipagarria da, halaber, La Mòssa taldearen presentzia. Frantziatik etorritako emakumezko laukoteak polifonia eta perkusioa ditu bere proposamenaren oinarrian, munduko hainbat herri-musikaren berrirakurketa garaikidea eginez. Ahotsen indarra eta erritmoaren energia dira taldearen ezaugarri nagusiak, tradizioa eta gaur egungo sentsibilitateak modu naturalean lotuz.

Kartela osatzen dute, gainera, Les Frères Smith kolektibo paristarrak, afrobeataren, funkaren eta ethio-jazzaren inguruan eraikitako proposamen dantzagarriarekin; Sedientos de Cumbia talde iruindarrak, cumbia ospakizun eta topaketa gune gisa aldarrikatuz; Carla Delgado abeslari eta konpositoreak, pop garaikidearen ikuspegi intimista eskainiz; eta Nhil Aretxabaletako taldeak, soul, R&B eta pop organikoaren artean mugitzen den proposamenarekin.

Lehen aurrerapen honek agerian uzten du Atlantikaldiak bere nortasunari eutsiko diola beste behin. Afrikatik Galiziara, Portugaletik Frantziara eta Euskal Herrira, musika, hizkuntza eta kultura askotarikoen arteko loturak ehuntzen jarraituko du Errenteriako jaialdiak, aurten ere Atlantikoa elkarrizketa eta topaketarako espazio bihurtuz.