Guggenheim Bilbao Museoak Jasper Johns: Night Driver erakusketa hartuko du 2026ko maiatzaren 29tik urriaren 12ra bitartean. Enrique Juncosak komisariatutako atzerabegirako zabal honek Jasper Johns artista estatubatuarraren zazpi hamarkadatako sorkuntza bilduko du, eta ehun eta berrogei obra inguru aurkeztuko ditu: pinturak, eskulturak, marrazkiak, grabatuak, artista-liburu bat eta eszenografia bat, besteak beste.

Erakusketak 1960ko Night Driver marrazkitik hartu du izenburua. Artistaren hitzetan, sentimendu pertsonal batean oinarritutako bere lehen lana izan zen hura. Ordutik aurrera, Johns behin eta berriz itzuli zen bere obraren ardatz bihurtu ziren motiboetara: banderak, zenbakiak, ituak, mapak edo letrak. Eguneroko irudi horiek abiapuntu hartuta, errepresentazioari, hizkuntzari eta pinturaren izaerari buruzko gogoeta garatu zuen.

1930ean Augustan (Georgia) jaioa, Jasper Johns 1950eko hamarkadan agertu zen New Yorkeko arte-eszenan, espresionismo abstraktua nagusi zen garaian. Korronte haren dramatismotik eta keinu handietatik urrun, bere obrak tonu neurritsuagoa eta ironikoagoa garatu zuen, baina ez emoziorik gabea. 1954 eta 1955 artean margotutako lehen bandera estatubatuarrekin hasi zuen bere etapa ezagunena, eta lan haiek giltzarri bihurtu ziren geroago etorriko ziren mugimendu askorentzat, hala nola Pop artearentzat, minimalismoarentzat eta arte kontzeptualarentzat.

Erakusketan ikusgai izango dira haren lanik ezagunenetako batzuk, tartean Flag on Orange Field (1957), False Start (1959), Target (1961) edo Map (1961). Horiez gain, 1960ko hamarkadaren hasieran sortutako obra introspektiboagoak ere nabarmenduko dira, hala nola In Memory of my Feelings – Frank O’Hara (1961), non gris kolorearen nagusitasunak atmosfera malenkoniatsuagoa sortzen duen.

Ibilbideak artistaren lehen eskulturak ere jasotzen ditu, baita 1970eko eta 1980ko hamarkadetan garatutako “Bilbe gurutzatuak” sail abstraktua ere. Lan horietan, Johns espazio piktorikoaren antolamenduarekin esperimentatzen aritu zen, errepikapena, alderantzikatzea edo lekualdatzea bezalako baliabide formalak erabiliz.

1980ko hamarkadatik aurrera, artistaren obrak gero eta erreferentzia gehiago hartu zituen artearen historiatik. Edvard Munch, Pablo Picasso edo Frida Kahlo bezalako artisten oihartzunak ageri dira garai hartako piezetan, autobiografiaren eta alegoriaren presentzia gero eta handiagoarekin batera. Erakusketaren azken zatian, 1990eko eta 2000ko hamarkadetako lanak bilduko dira, tartean Katenariak saileko piezak, non berriro agertzen diren hizkuntza-jokoak, gris kolorea eta memoria pertsonalaren arrastoak.

Erakusketak arreta berezia jartzen du Johnsek beste sortzaile batzuekin izan zituen harremanetan ere. Robert Rauschenberg artistarekin, John Cage musikariarekin edo Merce Cunningham koreografoarekin partekatu zituen elkarrizketa artistikoek diziplinarteko sorkuntza-esparru berriak ireki zituzten New Yorken, 1950eko eta 1960ko hamarkadetan.

Didaktika programaren barruan, erakusketak hezkuntza-gune interaktiboak eta jarduera publikoak ere izango ditu. Besteak beste, Enrique Juncosaren inaugurazio-hitzaldia, Johns eta esperimentazio musikalaren arteko loturari buruzko jardunaldia edo Merce Cunninghamen koreografiei eskainitako saioa antolatu dira.

Atzerabegirako honekin, Guggenheim Bilbaok arte garaikidearen historian funtsezkoa izan den artista baten obra berrikusteko aukera eskainiko du, gaur egun ere irudiaren, hizkuntzaren eta sorkuntza artistikoaren inguruko eztabaidetan eragin handia izaten jarraitzen duen sortzailearena.